Overweldigende eerste indrukken
16 januari 2014
Het heeft wat langer geduurd dan ik had gepland, ik was deze week te zeer bezig om alles op de rails te zetten, en vervolgens bleek het verhaaltje dat ik gisteren had geschreven ineens verloren gegaan te zijn, maar nu begin ik met frisse moed (opnieuw) aan een verslag van mijn eerste dagen.
Om bij het begin te beginnen:
Wat een opluchting toen ik zaterdagochtend 11 januari inderdaad bij (verlate) aankomst op het vliegveld van Yangon een keurige meneer in strak gestreken wit overhemd en longyi (een 'mannenrok', de gebruikelijke dracht voor Birmese mannen) aantrof met een bordje 'Ms Mariette Frieling, Yoma Inn'! Hij bleek later de manager van het hotelletje te zijn, waar een taxi, met curieus genoeg het stuur aan de rechterkant terwijl het verkeer toch rechts rijdt, ons in 45 minuten naartoe reed, door het hectische verkeer. De weggebruikers bestaan voor,schat ik, 70 % uit taxi's, een ideaal vervoermiddel hier, heb ik inmiddels ervaren, een rustpunt in de drukte, voor 1 a 2 dollar per rit, tenzij je je goedkoper wilt verplaatsen door aan een uitpuilende bus te gaan hangen, zoals velen doen....
Zondag ben ik - per taxi inderdaad - naar het centrum gegaan en heb een wandelroute gedaan die in de Lonely Planet stond beschreven. Heb mijn ogen uitgekeken: het krioelde er van de mensen, overal, overal, overal straatverkopers, met de meest bizarre handel, eindeloos veel eetstalletjes (wie moet dat toch allemaal eten?) en theehuizen. Ik heb ze enige klandizie bezorgd door aanschaf van een schaar a 50 cent (leek me handig voor het in elkaar knutselen van gekopieerd lesmateriaal), een nieuw en fris uitziend exemplaar van 'Burmese Days' van George Orwell bij een boekenstalletje waar de boeken tenminste rechtop op een plank stonden en niet beduimeld en half gescheurd door elkaar op de grond lagen. Het is ongetwijfeld een 'pirated copy',waarover ik las in de Lonely Planet, want de kaft laat nu al los van het karton waarop de de omslag geplakt is. Geeft niks: ik heb de tekst om te lezen!
Ook was ik op zoek naar een agenda en/of opschrijfboekje. Dat bleek ik te moeten zoeken in de 'papierstraat': zoals in vele 'exotische' steden, net als bij ons ook in de Middeleeuwen, is elk ambacht en type nering geconcentreerd in een bepaalde straat of buurt. Na het doorlopen van de 'verfstraat' (200 m winkeltjes met dezelfde blikken verf en voor elk pandje de duimendraaiende eigenaar op een stoeltje), de 'mobiele telefoonstraat' (idem), de 'onderdelenstraat' (idem), bleek 31st Street de straat met vele vele kleine winkeltjes met de prachtigste uitnodigingskaarten, in goud en glitter; met stapels en stapels notitieboeken, pakken printerpapier enz. Ik koos er lukraak een uit, en werd door 4 meisjes geassisteerd, die van alles aandroegen en duidelijk teleurgesteld waren dat ik niet viel voor een stapel Disney schriften of snoezige Chinees popperige opschrijfboekjes. Ik wilde echter iets met Burmese tekst en ben uiteindelijk geslaagd met een agenda met de dagen en maanden in het Burmese schrift, een nepleren groene omslag (het meisje vond groen mooier dan blauw dus dat plezier heb ik haar maar gedaan) met het ambitieuze opschrift 'Oxford diary', waarin ik op de eerste bladzij onder 'Persoal (sic) notes' mijn persoonlijke gegevens kan invullen.
Je vraagt je steeds af hoe al deze winkeliers kunnen bestaan, van hooguit 1 klant per dag, zeker als die ook maar 1000 kyat = ongeveer 1 dollar besteedt, zoals ik voor mijn gekoesterde agenda!
Tijdens mijn route zag ik vele op zich fraaie gebouwen uit de Britse tijd, die nu vaak echter vervallen waren, zwart en bemost van het vocht, met struiken groeiend uit muren en ramen. Op het oog leeg, maar er woonden wel degelijk mensen achter die kapotte ramen. Wel goed onderhouden was het gebouw van de Britse ambassade, met aan de zijkant de ingang van de British Council, met een uitleenbibliotheek, leeszaal met tijdschriften en kranten, en Engelse cursussen. Daar kan ik nog weleens gebruik van maken.
De electriciteit is allemaal bovengronds, dus door de straat hangen dikke bundels kabels. De tegels en betonplaten van de trottoirs zijn zeer onregelmatig (zacht uitgedrukt), je moet omzichtig lopen om niet in een gat tussen twee platen te kukelen en zo een meter omlaag te vallen.Tegen de bomen stapels vuilnis, Voeg daarbij de continue stroom verkeer met overvolle bussen met op de treeplank hun luid de bestemming afroepende 'conducteurs', de straathandel waar je omheen of langs moet stappen, en je kunt je voorstellen dat ik na enige uren lopen doodmoe was van deze overweldigende (maar zeker fascinerende) indrukken.
In de beslotenheid en rust van een taxi richting hotel gegaan. Yoma Inn is ook een heerlijke oase van rust: klein (12 kamers) en vriendelijk, gelegen in een buitenwijk tussen het hoge chique Chatrium Hotel en een oogkliniek, en, wat helemaal relaxed voor mij is: 500 m lopen van het UN kantoor waar ik mijn lessen geef. Maar daarover een andere keer meer.
Voor nu hartelijke groet van Mariette, die zich hier zeer al aardig thuis begint te voelen.
![mijn laatste dag: zwembad in Yangon [2]](https://s3.amazonaws.com/aws.reislogger.nl/myanmariette/foto/1581471-s.jpg)
Da's nog eens wat anders dan de Bernhardlaan, Park Angerenstein, Bronbeek, Arnhem.
Heel veel plezier!!!
Emile
Wat leuk om je te lezen, zo. Heb het goed daar en geniet van alles!
En zo te lezen lukt het je al aardig om je weg te vinden. Nu al een super ervaring, lijkt me.
Kijk al weer uit naar het vervolg. Liefs, Froukje
Hartelijke groet,
Ela
(¨agenda met de dage en maadnen in het busrmese schrift¨)
Veel succes en plezier gewenst!
Hartelijke groet,Kees
Succes met het lesgeven en we kijken uit naar deze verhalen van je! Groeten uit een druilerig Arnhem!
Heerlijk die taxi maar ik zie jou ook nog wel een sportief fietsje aanschaffen voor een prikkie of is fietsen een suicide mission?
Hartelijke groet,
Anke
Ik zie met veel interesse de volgende aflevering van jouw avontuurlijke belevenissen tegemoet!
Liefs van mij,
Joanna
Geniet ervan!!
Liefs
Jeetje wat kan jij leuk schrijven, zie het helemaal voor me, wat een andere wereld hè," blik verruimend " kijk uit naar het volgende verslag, kreeg het verhaal doorgestuurd van Yvonne.
Jokejohanna
Leuk om te lezen en vooral de herkenning voor ons, alweer een jaar geleden!
Volgens ons eet iedereen op straat ipv thuis, dus waarschijnlijk komt al dat eten het wel op.
Groet,
Elly
groeten van Wilma
succes ook met de start van je werkzaamheden,
groet, Gerry
Wat een verrukkelijke manier van vertellen heb jij! Het is net of ik meeloop door al die 'beroeps'straten en al die mensen om me heen voel en alle lawaai van het verkeer. Een geweldig avontuurlijk project ben je aangegaan. Wel de beste (enige) manier om zo'n land te leren kennen en bevatten.
Geniet er maar van!
Groet,
Vera
Wat goed van je dat je dit allemaal onderneemt. Je bent inderdaad in een heel andere wereldd belandt. Maar het is goed dat je je dromen najaagt en dat die nog uitkomen ook. Ik houd het voorlopig maar bij Beesd, trouwens voorvelen ook een onbekend oord.
Groeten.
Erna